Manon Seijkens (Helmond) verdwenen van de stoep bij haar huis – (deel 2)

manon_seijkens_258x186Manon Seijkens wordt op 27 maart 1987 in Helmond geboren. Op 10 augustus 1995 is Manon vermist als ze buiten speelt bij haar ouderlijk huis aan de Marslaan 47 in Helmond. Er zijn vele anonieme getuigen die beweren Manon nog gezien te hebben op 10 en 11 augustus. Deze getuigenissen zou ik als vreemd willen aanmerken. Op 17 februari 1996 wordt Manon’s lichaam gevonden slechts 400m van het ouderlijk huis. Op de vindplaats is op 10 augustus direct na haar vermissing gezocht en ook de dagen erna (met meerdere mensen en honden) is ditzelfde bosperceel uitgekamd. Het is onaannemelijk dat ze hier op 10 of 11 of 12 augustus al zou hebben gelegen.

Het gezin van Manon Seijkens is al langer bekend bij diverse instanties, vanwege problemen. Haar ouders zijn enkele jaren gescheiden. Er gaan geruchten dat de moeder van Manon al jarenlang drugsproblemen heeft. Manon wordt soms als ‘lastig’ omschreven. Op 10 augustus is ze ineens weg en maanden later wordt ze terug gevonden, dood.

Marslaan 47

Het wordt tijd om scenario’s voor Manon Seijkens te overwegen. Alvorens dit te doen, zal ik eerst haar woonomgeving laten zien: Marslaan 47 in Helmond.

  • Op funda staat een huis te koop wat qua indeling dezelfde is: LINK.
  • Op google maps is te zien dat niemand goed kan meekijken als er iemand aanbelt (behalve de bewoner zelf). Marslaan 47 is de vijfde woning links HIER.
  • Er is een achtertuin en deze heeft een uitgang voor fiets/brommer: LINK.

De keuken is ingebouwd bij het grote raam naast de voordeur. Bij iedere woning is er dus één buur die meekijkt als iemand binnengaat. Er is geen achteruitgang voor een auto.

Een buurvrouw vertelt, dat Manon die ochtend bij hun voor de deur stond, om te vragen of ze met haar buurmeisje kon spelen. Mevrouw heeft haar echter weggestuurd, vanwege een ruzie die er de dag ervoor was geweest, tussen het buurmeisje en Manon.

Om half 4 verlaat Manon het huis op blote voeten, om buiten te spelen op straat. Ongeveer 16.25h is Manon voor het laatste gezien door haar moeder, die zag dat ze bij de eigen voordeur buiten speelde. Ze zou om 16.30h thuis zijn om frietjes te eten. Er zijn vele getuigen die haar hierna in de stad hebben gezien, maar die zijn mijns inziens niet geloofwaardig. Waarom zou een kind in bloedheet weer met blote voeten vele kilometers door de stad struinen, als thuis frietjes wachten?

Onderzoek politie 

kaart_helmond_manon-seijkens1Op 10 augustus en 11 augustus melden diverse getuigen zich, die beweren Manon Seijkens nog gezien te hebben (en dit zijn getuigen die haar echt kennen, dus die zeker zijn). Het is niet duidelijk aan wie deze getuigen dit verteld hebben. In de media lijkt het alsof journalisten deze informatie van de politie hebben gekregen, maar niemand is er duidelijk over. Daarnaast vertelt de politie aan de vader van Manon Seijkens, dat hij niet meer de straat op mag om Manon te zoeken, want daarmee loop hij hun onderzoek in de weg. [?] Er zijn 7 getuigen die beweren haar gezien te hebben op de 10e en 11e, ver van huis maar in Helmond (zie foto kaart, met dank aan Perry Vermeulen). De politie geeft geen openheid over of/hoe zij deze getuigenissen onderzocht heeft.

Er is pas na jaren enige consensus dat deze getuigenissen ongeloofwaardig zijn.  (???)

Eerste scenario’s

Ik acht de kans klein dat Manon zelf op pad is gegaan op blote voeten ver van huis. Ook een kinderlokker (met een auto vanuit elders) zal niet geneigd zijn deze straat aan te doen, juist vanwege het feit dat de straat voor het huis een doodlopende weg is. Een vreemde die hier rondhangt valt op. Een wandelaar/fietser die over het Bokhovenpad gaat, valt misschien niet op. Maar in dat geval hadden speurhonden een duidelijk te volgen spoor gehad, diezelfde avond. Wat ook niet opvalt, is als Manon bij buren naar binnen gaat. Omdat Manon hier altijd rondhangt en speelt, zijn geurproeven geen bewijs. De woningen van dit blok hebben via de tuin een achteruitgang richting het kanaal. Met iemand op de uitkijk, kan je hier ongetwijfeld een gedrogeerd kindje ongezien wegvoeren.

Om een dergelijke complexe zaak op te lossen, zijn scenario’s een goed middel. Deze scenario’s hoeven niet waar te zijn en ik beschuldig dan ook niemand. Ik zie al zo drie scenario’s die logistiek gezien kloppen (maar er zijn er mogelijk meer):

  1. Moeder van Manon Seijkens zelf (wellicht samen met een kennis van haar).
  2. Naaste buren van de moeder van Manon.
  3. Ontvoerd met behulp van buren, maar door een groep van instantie-medewerkers.

Moeder van Manon en kennissen (1)

De moeder van Manon Seijkens had in haar kennissenkring enkele mannen die slecht bekend staan bij politie/instanties in Helmond. Zij zou drugsverslaafd zijn en in haar omgeving enkele mannen hebben, die ook langdurig verslaafd zouden zijn.

Omdat Manon alleen buiten speelde voor het eigen huis vanaf 15.30h, heeft de moeder zelf natuurlijk alle mogelijkheden om haar ongezien eerder weer binnen te roepen. De moeder zegt dat ze Manon gezien heeft op de oprit als ze de frietpan aangezet heeft rond 16.30h, maar wie kan dat bevestigen?

Het huis op nummer 47 is gelegen aan de rand van Helmond, met uitzicht achter op natuurgebied. Buren hebben beperkt zicht op wat er in de woning van een ander gebeurt. Het broertje van Manon was kort daarvoor al uit huis geplaatst, waardoor Manon alleen overblijft samen met haar moeder. Er zijn dus geen getuigen meer binnen het gezin.

Naaste buren van Manon (2) 

Ook alle naaste buren van Manon zijn mogelijk verdacht. Omdat moeders haar kind om 16.30h thuis verwachtte, zullen ontvoerders snel moeten handelen. Het meest logisch is een gezin met auto. Een gezin dat niet beschikt over een auto, loopt het risico snel ontdekt te worden. De politie zal als eerste aan de buren denken. Een uitzondering hierop is, als buren goede bekenden zijn van of werken mét de politie in Helmond.

w-foto_8De eerste momenten van de zoekactie kunnen bv. gebruikt worden om alle neuzen één kant op te laten kijken, en juist op dát moment Manon uit het zicht ergens in te laden en weg te rijden. Heeft iemand rond die tijd een busje gezien voor of vlakbij deze huizen? Bezorgdienst? Glazenwasser? Politiebusje? Hoe zijn de speurhonden gearriveerd? Stond er een busje van de lokale nieuwszender pal voor het huis van naaste buren van Manon? 

Ik zou de vader van Manon Seijkens aanraden alle oud-buren van het gezin onder de loep te nemen vanuit dit perspectief.

VOORBEELD: Analyse van 1 buurhuis (2)

Alle buren van die tijd moeten onderzocht worden. Ik zal één voorbeeld geven, maar er zullen ongetwijfeld veel meer mensen interessant zijn, om als dader te overwegen. Een laatste/eerste getuige kan immers ook dader zijn, altijd. Alle buren van die tijd zijn in feite (even) verdacht, omdat deze gruwelijke moordzaak opgelost moet worden.

Op nummer 55 (hoekhuis), enkele huizen naast de moeder van Manon, woonde destijds een schoonmaakster en haar man. Zij hadden een dochter die even oud was als Manon, met wie zij vaak speelde. Echter, daarom moet je ook hen als verdachten overwegen, net als vele anderen! Onderstaande evaluatie dient slechts als voorbeeld. Deze familie wordt als voorbeeld genomen, enkel en alleen omdat ik meer van hen weet: met hen heb ik contact gehad. Ik ben van mening dat alle buren zo geëvalueerd moeten worden.

  • Manon heeft om 11.00h nog bij hen aangebeld om te spelen met hun dochter, wat ze vaker deed. Vanwege een ruzie tussen de twee kindjes de dag ervoor, besloot buurvrouw zogezegd dat ze even een dagje niet moesten samenspelen.
  • Als Manon later (tussen 15.30h en 16.30h) naar hun voordeur zou hebben gelopen, ziet niemand dat. Nummer 55 is het pand eind van de straat, waarvan niemand kan zien wie er voor de deur staat. Als ze naar die voordeur loopt, ziet niemand haar staan. Dit huis kijkt aan tegen een blinde muur en park. Niemand kijkt bij hun woning naar binnen. Overigens geldt dit laatste ook voor enkele andere huizen in dit stukje straat.
  • Ook op de achteruitgang van juist deze huizen (het hele blok), heeft geen woning zicht.
  • In die tijd is de politie vaak bij dit gezin op nummer 55 thuis geweest, om poolshoogte te houden. Ik weet niet of dat een goed of een slecht teken is in deze zaak.
  • De dochter van buren had eenzelfde outfit als Manon die dag aanhad. Een buurvrouw (waar ze dagelijks speelt) is mogelijk in staat Manon te beïnvloeden om die dag dát outfit te dragen. Daarmee zou ze later verwarring kunnen zaaien “als iemand Manon gezien heeft” -zoals, in dit nare voorbeeld- bij hún huis (van een afstand zien de meisjes er hetzelfde uit). Ik speel hierbij even advocaat van de duivel, want in werkelijkheid waren beide meisjes vriendinnen. De buurvrouw heeft (ze was juist behulpzaam!) het outfit op verzoek van de politie na de verdwijning laten zien op het bureau destijds, zodat er snel een goede beschrijving van Manon’s kleding in de media kon komen.
  • Ook heeft mevrouw later gewaarschuwd voor mogelijke verwisselingen tussen haar dochter en Manon, als verklaring voor de vele onverklaarbare getuigenissen van mensen die Manon hadden gezien op 10 en 11 augustus. Het dochtertje van 55 was overigens niet op die plaatsen geweest, waar getuigen zeggen Manon gezien te hebben. Ook is jammer dat ze zich niet meer kunnen herinneren of het buurmeisje van 55 die dag datzelfde outfit droeg als Manon aanhad. Je zou verwachten dat de politie hen die vraag gelijk gesteld zou hebben en het antwoord opgenomen in een melding. Het is immers cruciale informatie voor het onderzoek. Was de politie die dag te laks?
  • Op dit moment heeft mevrouw een relatie met een trainer van politiehonden, maar die was toen nog niet in beeld bij het gezin. Zij was nog getrouwd met een stratenmaker. Op 10 en 11 augustus zijn er wel speurhonden ingezet bij de zoektocht vanuit de buurt.
  • Weinig mensen zullen hun wantrouwen uiten tegen partijen die veel hulp bieden, omdat ze alle hulp kunnen gebruiken. Een bezorgde vrouw is de perfecte dekmantel. Ook dit laatste punt zal ongetwijfeld voor meer mensen in de buurt van toepassing zijn.

Wat ik hierboven beweer over deze buren, klopt. Ik heb e-mails uitgewisseld met deze mevrouw, waarin zij mij keurig te woord stond. Hiermee wil ik dus alles behalve zeggen, dat deze mensen Manon Seijkens ontvoerd hebben. Ik gebruik hen hier enkel als voorbeeld, omdat ik hoop dat iemand uit de directe omgeving van Manon Seijkens, op deze zelfde wijze alle mensen rondom de woning destijds kan evalueren (iedereen). Ook degene die netjes helpen en keurig de e-mails beantwoorden (zoals mevrouw naar mij deed). Nogmaals, ik beschuldig niemand. Maar ik laat wél bewust zien, dat er veel kan, als iemand dichtbij een plaats delict is én nadien betrokken blijft.

Alles beziend, is de meest logische verklaring, dat Manon Seijkens is meegenomen door óf door de moeder van Manon, óf door één van de naaste buren. In feite kunnen buren van elkaar niet zien, wie er voor de voordeur staat, vanwege de uitbouw bij de voordeur. Als zij aanbelt bij buren en in de woning van deze buren vervolgens bedwelmd wordt, kan zij mogelijk snel ergens opgeborgen worden in huis óf bijvoorbeeld in een dekenkist óf in de achterklep van een auto geladen worden. Alle mensen in deze buurt zouden dus op mogelijk daderschap geëvalueerd moeten worden, zoals ik hierboven reeds deed voor één buurvrouw en de moeder van Manon. Iedereen in deze buurt is (even) mogelijk verdacht. Dat zijn we aan Manon Seijkens verplicht. 

About MOL

Maud Oortwijn had been a target of organized gang stalking for many years. We believe this must stop, for her and for everyone else facing it.
This entry was posted in Manon Seijkens, regio Zuid and tagged , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , . Bookmark the permalink.

11 Responses to Manon Seijkens (Helmond) verdwenen van de stoep bij haar huis – (deel 2)

  1. KasKaas says:

    Ik heb dat toen al gedacht. Dat meiske is nooit zo ver van huis gegaan bij de zelf. Ze moeten dan gelijk met geurhonden die hele buurt afgaan. Gelijk. Zo’n moeder was natuurlijk maar half de bij, want aan de drugs. Dat weten ze in de buurt ook.

  2. KasKaas says:

    Schrijf je alles alleen Maud, want je schrijft best veel tegenwoordig.

  3. KasKaas says:

    Ja maar Maud, de Jeugdzorg en de Politie staan nog steeds in de krant met emotionele verhalen over hoe erg ze het allemaal vinden dat die case nooit is opgelost. Zielig voor die mensen. Net als bij de zaak Robin die ging Pannenkoeken eten: het schoentje. De vrouw van de ME zelf moeder van schatjes van kinderen was helemaal van slag toen ze het schoentje vond. En iedereen moet wel meeleven. Dus Maud, geen rare dingen suggereren over de lieve mensen van de Jeugdzorg en de lieve mensen van politie, want zij zijn heel erg betrokken met ons allemaal.

    http://www.telegraaf.nl/binnenland/24366135/__Oplossing_moord_Manon_dichterbij__.html?utm_source=t.co&utm_medium=referral&utm_campaign=twitter

  4. jaja wat een lul verhaal buurvrouw werkt nu bij de gemeente, tuurlijk.
    en haar huidige vriend is trainer van politie honden?? is die nu ook verdacht dan???

    • maudoortwijn says:

      Nee, mijn standpunt is dat alle buren even als verdachte geëvalueerd zouden moeten worden. Ook de buren die geholpen hebben. Het meest waarschijnlijk is, dat één van de buren mededader is: dus alle buren zullen op deze wijze geëvalueerd moeten worden, zonder aanziens des persoons. Ik stel voor om als buurtbewoners/familie samen een buurtonderzoek op te zetten. Daar kan vermoedelijk de oplossing van deze vreselijke zaak liggen. Mijn excuses, want ik wil niet 1 partij niet als enige verdachte noemen, alle buren van destijds zijn dan even verdachte.

  5. Jim is Back says:

    Maud, Je moet in je artikel meerdere buren als voorbeeld uitwerken, dan is het eerlijker. Maar het is wel nodig en zinvol om de buren te doen en evalueren wat je doet, want nu laat je wel zien hoe het kan gebeurd zijn.

  6. JJ says:

    Ze heeft aan deze buur gevraagd via mail wat die nog kon herinneren en zo misbruik gemaakt van wat haar vertelt is door die buur nu in dit artikel als voorbeeld te gebruiken .
    Zonder toestemming te vragen of na te denken over de gevolgen voor deze buren.
    Ik weet dat deze buren 100% ONSCHULDIG zijn en toch wordt er doordat ze idd maar EEN buur als voorbeeld gebruikt aangewezen als eventuele verdachten .
    Is dit persvrijheid ?

  7. zegt volgens mij meer dan genoeg

    Er daar is ze weer: Maud Oortwijn, de zakenvrouw die ruim een jaar geleden aangifte deed tegen ‘Koningin Beatrix van Amsberg, de heer Maurits van Vollenhoven, de heer Benk Korthals, de heer Joris Demmink, en de heer Piet Hein Donner, wegens ondermeer (…) het in samenspanning aanzetten tot en (mede)plegen van (gang)stalking, smaad/laster/karaktermoord en mensenhandel.’

    Najaar 2011 schreef Maud een boekje over haar wonderbaarlijke avonturen. Sinds zij ruim twaalf jaar geleden tijdens een vakantie in Thailand enkele volwassen blanke mannen in een koffietent met een jong kind zag dollen, waarbij haar Duitse vriend meende een Nederlandse minister te herkennen, lijdt Maud aan achtervolgingswanen. Ongeveer alles wat in haar leven overkomt, schrijft zij toe aan dat ene moment. Van mislukte relaties tot professoren in Kopenhagen en collega’s die haar werk bekritiseerden, alles en iedereen zit in een complot dat zij de Truman Show noemt.

    Barracuda kreeg destijds al het vermoeden dat Maud haar hele leven al behoorlijk paranoïde is. Maar weinig van de gebeurtenissen uit haar boek houden verband met het incident in Thailand. De onwaarschijnlijkheid van verhaal zit hem alleen al in de omvang van het gigantische netwerk van beschermelingen van de blanke volwassen mannen die haar voortdurend zouden intimideren en bedreigen en haar waar dan ook weten te vinden. Dat vond niet alleen Barracuda, ook in complotkringen werd Maud al snel een risee, of zoals ze het zelf formuleerde bij Argusoog Radio, ‘Ik krijg meteen trollen achter me aan.’

    Tja, vind je het gek? Het wordt er ook niet geloofwaardiger op. Plotseling duikt Joris Demmink op in haar verhaal, die er eerst niet was, en is de Duitse vriend vervangen door een Belgische vriendin met een Nederlandse moeder.

    Maud zit blijkens haar LinkedIn profiel sinds kort werkeloos thuis, en dus is ze een blogje begonnen onder de toepasselijke naam Bovenkamer, waarin de hele rimram weer wordt eens opgerakeld, inclusief fragmenten uit haar boekje. En weer trekt Maud alle registers open, dit keer in het Nederlands en het Engels, zonder ook maar concreet te worden: ‘Verder ben ik bedreigd; onterecht ontslagen (in opdracht van); meerdere keren fysiek lastig gevallen; gedrogeerd; achtervolgd door de politie; en vele andere zaken: allemaal om te zorgen dat ik mijn mond zou houden. De maatregelen die zijn ingevoerd door Justitie zogezegd om criminaliteit tegen te gaan, worden ingezet om een burger als ikzelf te stalken en het zwijgen toe te brengen. Ik spreek dit nu openlijk uit, in de hoop zo mijn fundamentele rechten te herstellen.’

    Je kunt nu al voorspellen hoe dit gaat aflopen. Dit werkt natuurlijk als een rode lap op potentiële werkgevers die zich serieus zorgen zullen maken over haar geestelijke gezondheid. En iedere afwijzing zal door Maud meteen worden gezien als het bewijs van het bestaan van haar deels gefantaseerde Truman Show. Ad infinitum.

  8. s says:

    Whahaha die vrouw is nie voor niks ontslagen toendertijd denk ik…… die verzint nog wel scenario’s over een doodgemepte vlieg!!! Mens, zoek een leven en doe wat NUTTIGS!

  9. KasKaas says:

    Ik denk dat die mensen dat gedaan hebben. Als ze je zo aanvallen ook. Genoeg.

Leave a Reply to Wilco Doeterniettoe Cancel reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.