Dit zijn de twee groepsfoto’s uit 1998 in Nepal. Zoek de verschillen !

ZIE   …  Twee foto’s van de groep in Manigram, Nepal. 

In 1998, just after I finalized my final project for an MBA, I decided to go travelling for 2 months. As part of my travel experience, I decided to do some voluntary work in Nepal through www.siw.nl, a Dutch organization with a decent international partner network. They sold me out!  zie bijlage 3 van artikel 12 tegen clooney.

Dit is de dag van de groepsfoto. er zitten wat verschillen tussen beide foto’s hoewel de opzet was om een groepsfoto te maken met alle aanwezigen van het kamp. Ook het gastgezin en de familie van de broer van het gastgezin staan er bij op. Een gedetailleerde uitleg vindt u in bijlage 3 van de artikel 12 tegen clooney.

De eerste foto is gemaakt met de camera van Klaas-Jan van Hilten. Hij was overigens de enige andere Nederlander in het projectteam. Enkele weken geleden kwam ik er achter dat hij in 2004 is overleden bij een vreemd auto-ongeluk in Egypte. Het was voor mij reden om contact op te nemen met zijn familie en te vragen naar de foto. In 1998 heeft klaas-jan mij tweemaal geschreven met een verzoek foto’s uit te wisselen. Dat verzoek negeerde ik in 1998 omdat ik de sfeer in Nepal wat onvolwassen en vreemd had gevonden.

Nepal 02

  1. In beide foto’s draagt iedereen dezelfde kleren omdat ze vlak na elkaar zijn genomen.
  2. Ushri -met de groene spencer- heeft hier zijn handen over elkaar. de man met de groene trui staat niet op de foto.
  3. Ik moest zitten omdat het anders zou opvallen dat ik een van de langste personen in de groep was. hoewel ik een van de grootste mensen in de groep was mag dat niet uit de foto blijken. zij wilden mij als kindje portretteren -dat is  achteraf bewust-.

De tweede foto is gemaakt met mijn eigen camera. deze foto wilde men dat ik mee naar huis zou nemen. Een gedetailleerde uitleg vindt u in bijlage 3 van de artikel 12 tegen clooney. Na het maken van de eerste foto riep shri dat we moesten omwisselen van plek in de foto. En ineens kwam zowel de knecht erbij op de foto staan als ook de man met de groene trui die aan kwam lopen. Op zich maakte het me niet uit want ik zag de groepsfoto toch slechts als iets ludieks en totaal niet belangrijk voor me. Ineens wilden ze allemaal op de foto. de man in de groene trui had ik echt nooit eerder gezien. Het gezin van de broer van het gastgezin had ik overigens ook nooit eerder gezien.

  1. negatief5Op de foto staan 2 mannen met hun hand omhoog waarvan ik er 1 nog nooit eerder gezien had. De man in het midden met de groene trui kwam aanlopen en wilde persee op de foto met de groep.
  2. Iedereen riep dat ik helemaal links moest gaan zitten waardoor ik ook de man in de groene trui nooit echt gezien heb destijds. Hij stond echter op de foto …. die overigens enigszins mislukt -vaag- was en mijn fotograaf dus niet afdrukte in 1998. De handen omhoog houden zal wellicht een hint zijn.

Men wilde kennelijk niet dat Klaas-Jan bewijs zou hebben van de aanwezigheid van de man in de groene trui aka agent X1. Ik had dat bewijs wel, maar door de make-up en vreemde tanden is hij niet makkelijk te herkennen op een wat vage foto uit 1998 (die mijn fotograaf in 1998 niet eens ontwikkelde omdat deze te vaag was). Vorig jaar bekeek ik nogmaals mijn negatieven en bestelde deze groepsfoto na.

Na enkele dagen in dit kamp concludeerde ik dat ontwikkelingshulp geen zin heeft. Het was een vreemd en zinloos werkkamp met onvolwassen mensen die vooral hun eigen belangrijkheid aan het bewijzen waren. Als je de verkeerde mensen macht geeft gaat er veel stuk en wordt er weinig gemaakt. Ik wilde er niet bij horen.  Had ik dan door dat zij geheim agenten waren…. nee – Daarvan had ik geen idee. In mijn gedachten was ik vooral bezig met de reis die ik na dit werkkamp wilde maken. Ik had er geen zin meer in maar deed desondanks gewoon nog twee weken mijn werk. 

Geen van de lieden op de foto was beter gekwalificeerd dan ikzelf qua opleidingsniveau ervaring of anderszins. Desondanks was ik bereid vrijwilligerswerk te doen in hun project onder hun leiding voor twee weken. Dat had ik beter niet kunnen doen. Paarlen en zwijnen.

Hoe het kan dat ik geen scherpe foto heb van de hele groep? Nadat de man in de groene trui erbij wilde staan, zei hij dat een andere persoon die ik niet kende een foto moest nemen met mijn camera. De man in de groene trui zei zelfs dat hij twee foto’s moest maken met mijn camera, voor het geval de eerste foto zou mislukken. Hij maakte echter geen tweede foto, omdat de vader van het gastgezin, ineens fanatiek aan het eisen was dat er snel ook een foto gemaakt moest worden met zijn camera. Er zijn dus 2 foto’s met de gehele groep: mijn vage foto en de foto gemaakt op de camera van de vader van het gastgezin. Ik denk dat die vader exact wist waarom hij die foto wilde hebben. maar zijn dominante gedrag leidde ertoe dat ik geen scherpe foto heb. En zelf wilde ik op dat niet eens zo nodig een (tweede) foto. Zo leuk was de groep niet. Een groepsfoto hoefde ik niet.

Ik was de enige persoon in de groep die niet wist dat dit een cruciaal moment was. Natuurlijk merkte ik dat iedereen zich vreemd gedroeg en men een soort van geobsedeerd was, terwijl er in mijn beleving niets gebeurde wat ook maar enigszins nuttig leek. Ik wilde juist het nutteloze vrijwilligerskamp zo snel mogelijk achter me laten. Voor het gastgezin (een Brahman-gezin met boerderij in een dorpje in Nepal) was dit een waanzinnige kans, waarvan zij nooit zouden hebben durven dromen. Nederland zou mij al mijn kansen en rechten afpakken. Dit is de meest extremistische vorm van nivelleren, waarvan ik ooit gehoord heb. Wat moeten de bedenkers van dit plan beschaving en vooruitgang haten.

Ik tolereerde deze mensen beleefd, omdat ik zag dat er gewoon  niet meer inzat. Ik wilde niets van hen, dus deed mijn werk en liet de boel de boel. Zij wilden iets van mij, maar zouden dat nooit aan me gevraagd hebben. Het niveau was laag, ongemanierd, leeg. En ik bleef beleefd, omdat mij geleerd is dat je andere culturen moet respecteren. Na twee weken zou ik het achter me laten met een ervaring rijker en een illusie armer. Over, uit. Dat is wat ik dacht.

About MOL

Maud Oortwijn had been a target of organized gang stalking for many years. We believe this must stop, for her and for everyone else facing it.
This entry was posted in Bangkok, international and tagged , , , , , , . Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.